Samotność

Jedną z głównych przyczyn, dla których uważa się utworzenie Throng’u za mało prawdopodobne, jest samotnicza natura Prometejczyków. Owszem, prawdą jest, że gdyby Stworzeni byli z natury samotnikami, Throng byłby tworem służącym do wymuszenia na grze możliwości grania w grupie dwu- lub więcej osobowej. Jednak Prometejczycy nie są samotnikami, a ich samotność jest jednym z powodów do utworzenia Throngu.

Aby wyjaśnić ten punkt widzenia, pozwolę sobie na użycie przykładu, który będzie nam o wiele bliższy, niż egzystencja Prometejczyka. Weźmy rozbitka na bezludnej wyspie, znalazł się tam nie ze swojej winy, więc próbuje się wydostać. Tenże Robinson nie chce spędzić reszty swego życia w samotni, lecz został do tego zmuszony przez los. Czy w takim razie możemy nazwać taką osobę samotnikiem? Osobą usiłującą z całych sił oddalić się od społeczeństwa?

Prometejczycy rodzą się, a raczej tworzeni są, w świecie, który ich nienawidzi z racji bytu. Nie uczynili nic złego, a jednak, siła Niepokoju (ang. Disquiet) działa negatywnie na otoczenie, w jakim się znajdują. Nie tylko na ludzi, ale także na środowisko naturalne. Ci nadal na Pielgrzymce, dążą do akceptacji, jednak dopóki nie staną się ludźmi, jedyną akceptację mogą otrzymać od swych braci, nie zawsze przyjaźnie nastawionych.

Prometejczycy są skonstruowani z ludzkiego ciała lub ciał, a więc posiadają także ludzki umysł. Ten fakt potwierdzany jest przez Stworzonych ze zwierząt, konstrukty a także Bezcieleśni (ang. Unfleshed,). Ci wszyscy Prometejczycy, choć stworzeni z materii nie będącej ludzką powłoką, nadal kierują się ludzkimi wzorcami intelektualnymi. Co za tym idzie, Boski Ogień najprawdopodobniej zawiera cząstkę ludzkiej jaźni. Nie byłoby to oddalone od mitu o Prometeuszu, ogień wykradziony bogom nie tylko dał ludziom sposób obrony przed światem, ale także mógł obdarzyć ludzkość inteligencją, którą posiada w dzisiejszym świecie. Gdzie nadal powszechny jest związek pomiędzy szaleństwem a samotnością, na co wskazują choćby film „Cast Away: Poza Światem” lub pierwszy odcinek 3 sezonu „Smallville”. Prometejczycy nie powinni być wyjątkiem. Mają ten sam umysł, więc stosują się do nich te same zasady. Mogą próbować uciec od samotności, muszą jednak zaufać komuś takiemu jak oni, co może okazać się trudniejsze niż przepłynięcie oceanu na tratwie.

Wzajemna Pomoc

„Co dwie głowy to nie jedna” głosi przysłowie. Nie każdy Prometejczyk zna się na wszystkim, a Pielgrzymka może zaprowadzić wszędzie. Gdy napotka się trudności, dobrze jest mieć przyjaciela obeznanego w dziedzinach, do których samemu nie ma się ani zdolności ani chęci. Owszem, samotna postać może spróbować nauczyć się jak najwięcej o wszystkim, ale takie rozdrobnienie edukacyjne jest rozwiązaniem gorszym, niż kilka postaci specjalizujących się w odrębnych dziedzinach.

Doskonalenie (ang. Refinement)

            Prometejczycy doskonalą swoje ciała, aby przygotować się na śmiertelność. Każda technika Doskonalenia oparta jest na metalu (oprócz Centimani, którzy nie zawsze kroczą na Pielgrzymce). Doskonaleń jest 10. Zatem szansa, że bez ingerencji Narratora gracze wybiorą to samo Doskonalenie dla swoich postaci jest niskie. Nie oszukujmy się jednak, takie rozwiązanie, choć proste, może okazać się nudne.

Choć wydaje się niemożliwe wykreowanie sytuacji, gdzie każda postać miałaby swój udział, Magnum Opus pokazuje nam, że może być wręcz przeciwnie. Głównie poprzez podanie powodów, dla których postacie o różnych doskonaleniach mogą podążyć w tym samym kierunku.

Nie należy zapominać, że nieprawdziwe jest stwierdzenie, jakoby postaci posiadające to samo Doskonalenie były spłycone. Jest możliwe, aby dwie postacie o tym samym Doskonaleniu nie miały zamiaru brać udziału w scenie, która wydawałaby się idealna dla typowego Prometejczyka o owym Doskonaleniu.

Dwóch Tytanów, jeden doskonali swoje ciało poprzez czynny udział w Parkour a drugi poprzez pracę fizyczną. Obu trudno byłoby zachęcić do działań czysto militarnych. Choć obie postaci to „typowi” przedstawiciele Ferrum.

Wspólny Cel

Osiągnięcie śmiertelności, przemiana martwego ołowiu w żywe złoto, oraz odnalezienie człowieczeństwa są podstawowymi tematami gry, jak też celem „życia” Prometejczyków. Jednak Pielgrzymka jest długą i trudną drogą. Każdy może zbłądzić lub spróbować odpocząć, sprawdzić czy nie ma innego powodu, dla którego warto kroczyć po tym świecie. Prometejczyków jest niewielu, rzadko się zdarza znaleźć drugiego Stworzonego o tym samym celu, jednak zawsze można spróbować przekonać tych, których się spotkało. Czy jest zatem tak trudne wyobrażenie sobie Throng’u składającego się z dwóch lub trzech Prometejczyków podążających tą samą ścieżką? Nawet ludzie nie muszą pielgrzymować do ziemi świętej samotnie. To nie konieczność, lecz wybór.

Wiedza

Wszyscy Prometejczycy są tworzeni bez świadomości, kim (lub czym) są. Ta wiedza przychodzi dopiero później, od Stworzyciela lub, w przypadku gdyby takowy nie raczył pozostać przy swoim dziecku choć na chwilkę, własnych doświadczeń. Jako gracze wiemy o stanie Prometejczyków wszystko (a może i nawet więcej), jednak musimy pamiętać, że nasza postać nie ma tej samej wiedzy i może posiadać znaczące braki lub błędne informacje. W takim przypadku dobrze jest podzielić się doświadczeniami z innymi ze swego rodzaju. W ten oto sposób można zdobyć lepsze zrozumienie swego stanu. Jeśli Prometejczycy postanowią utworzyć Throng, będą w stanie nie tylko dowiedzieć się więcej o sobie, ale będą mieli okazję usłyszeć komentarze co do własnych zachowań z innej perspektywy.

Owszem, nie podałem żadnych systemowych powodów formacji Throng’u. Ponieważ uważam takowe za wymuszenie na graczach bezsensownej opcji. O wiele bardziej przydatne są powody widziane z perspektywy postaci niż gracza, zatem właśnie na takich się skupiłem

Średnia ocena użytkownika

   (0 głos)