Złote drzewo cz I

Logowanie

Menu główne

Aktualnosci

Forum

Świat Mroku

Złote drzewo cz I


Zmieniony ( 28.04.2008. )

Napisany przez Karol "Litwin" Litwińczuk, z 03-01-2007 19:41

Ulubione : 3

Czyli rzecz o obecnych gałęziach Najwyższej Sztuki - część pierwsza

Tekst ten poświecony jest różnym rodzajom Sztuki, z których czerpią Przebudzeni czyniąc swą magię. Jest to raczej tekst przeglądowy, niż wyrocznia.

Sam tytuł nawiązuje do znanym przynajmniej części z was „Złotej gałęzi” pióra Sir Jamesa Frazea, która uważana jest za „biblię” okultystów. Jest to poniekąd wskazówka czy ma być ten tekst docelowo - pewnego rodzaju przewodnikiem zarówno dla graczy, jaki i Narratorów Mage:the Awekening. „Dziedziny Sztuki” podzielone są według chronologii, przynajmniej z punktu widzenia samych Magów..

Korzenie, czyli Ars Mysteriorum

Żeby zrozumieć swa Sztukę, Przebudzeni, musza poznać część historii ja poprzedzającą. Niemal od samego początku, ich mentorzy przedstawiają im mit o Atlantydzie, o pierwszych Magach oraz tragiczna opowieść o Upadku. Tak też poznają podstawy Sztuki Atlantów, Magii skodyfikowanej na Cudownej Wyspie. Jest też to ich pierwsze i w większości, podstawowe źródło inspiracji. Długotrwałe rytuały odprawiane w kręgach wyrysowanych runami High Speech, bezustanne inkantacje w języku niezrozumiałym dla Śpiących, starożytne artefakty, poprzedzające daleko swym istnieniem jakąkolwiek inną cywilizacje, czy znane wszystkim Przebudzonym, Trzynaście Praktyk.

Na początku, skoncentrujmy się na High Speech. Występuje ona w dwóch postaciach: w formie pisanej, czyli Runów albo inaczej Glifów, oraz mówionej. High Speech, przez Diamentowe Zakony Atlantydy, uznawana z pierwotną mowę Atlantów, jest językiem Magii, ale również językiem „magicznym”. Można ją znaleźć w wielu postaciach, takich jak w jej „archaiczna”, wydestylowana formia, zwana Mową Klasyczną. Informacje o niej zawarte są w Mage:the Awakening. Istnieje także jako specyficzny system wyrażania i mowy ciała, przekładający się na normalny język Śpiących. Odbierany jest on przez słuchaczy w dziwny i „starożytny” dla nich sposób, zwany Mową Akcentowaną. Dodatkowo, język, na jaki zostały zastosowane „akcenty” z późniejszej wersji High Speech, nazywamy Przebudzoną jego wersją. Tak, więc, jeżeli mag korzysta ze Sumeryjskiego, jego wersja w High Speech nazywana będzie Przebudzonym Sumeryjskim. Jest jeszcze Mowa Poetycka, wyrażająca swoją „magiczności” poprzez metafory i zagadki zawarte w niej. Nie różnią się ona od zwykłego języka, przynajmniej takie jest pierwsze wrażenie. To, co ją odróżnia, to, że Mag korzysta z bardzo dziwnych symboli i metafor oraz tworzy nie gramatyczne struktury zdaniowe, odsłaniające prawdziwe znaczenie kryjące się w jego wypowiedzi. Przypomina to troszkę sposób wysławiania się znanego wszystkim Yody, z Gwiezdnych Wojen, tylko, że jest dużo bardziej patetyczne.
Każda z tych „form” jest łatwo rozpoznawalna dla wszystkich Przebudzonych, i nawet, jeżeli mag nie miał z nią kontaktu wcześniej, po kilku sekundach rozpozna w niej prawdziwe, okultystyczne znaczenie.

Następną pozostałością po Ars Mysteriorum w jej najczystszej postaci są Glify. Tak samo jak mówiona, pisany High Speech uległa częściowemu dostosowania do Upadłego Świata. Można w niej znaleźć kilka z form, które często się uzupełniają. Dzięki temu, możliwa jest w miarę utajniona, i łatwa komunikacja miedzy Przebudzonymi.
Najbardziej rozpowszechnioną wersją High Speech są tzw. Klasyczne Glify, przez niektórych uważane za prawdziwe pismo Atlantów. Podręcznik główny Mage: the Awakening, nakreśla nam jego obraz.

Kolejny przykładem jest pismo Iluminowane. Różni się ono od poprzedniego tym, że zapisywane jest w piktogramach i obrazach, w których, przez grę światła i cienia, dziwne kreślone linie, czy inne ”delikatne odstępstwa”, ujawniją ich prawdziwe znaczenie. Zupełnie jak w obrazkach 3D, można dostrzec elementy niepasujące w danym rysunku, które z kolei nakierowują na prawdziwy glif w nim zawarty.

Pismo Pailipsetowe, opiera się na podobnych założeniach, choć jest dużo bardziej oczywiste. Przypomina ono Islamską arabeskę, gdzie wiele motywów w obrazie zostało złożonych z pojedynczych znaków, składając się w skomplikowane wzory, niezwiązane bezpośrednio z motywami go tworzącymi. W ten sposób powstają całe obrazy, czy skomplikowane wzory okultystyczne, nie zrozumiałe dla zwykłego Śpiącego, a oczywiste dla Przebudzonych.

Ostatnim, najczęściej używanym wariantem runów, jest ich wersja zwana Wulgarną. Zamiast w obrazach i kształtach, runy ukryte są w normalnym piśmie piktograficznym, wywodząc swe korzenia z Klasycznego Japońskiego, na przykład. Przypomina ta praktyka bardzo Przebudzoną wersje języka z „mówionej” High Speech

Trzynaście Praktyk Atlantydy.

Po Atlantydzie pozostało jeszcze jedno chwalebne dziedzictwo - Kodyfikacja Ars Mysteriorum, która była dziełem wszystkich Zakonów wywodzących się z Cudownej Wyspy. Pozwoliło to na rozwój wszystkich poddziedzin Magii, prowadząc do kolejnych odkryć w temacie Arkan. Cały system Magii z podręcznika głównego, to mechaniczny i fabularny opis tego zjawiska, od Aspektów zaklęcia, po Praktyki w nim użyte. Najważniejsze są jednak te ostatnie, bo to właśnie one nadają pierwszy, jak i ostatni szlif tego zjawiska.

Każda z Praktyk, to pewien zestaw elementów Imago zaklęcia, to także część paradygmatu Maga, włączona w osobisty światopogląd Przebudzonego, jest jednocześnie taka sama, jak i zupełnie inna. Practice of Compelling w umyśle Mastigos może być dosłownym zmuszaniem demonów do posłuszeństwa i wykonywania jego Woli, podczas gdy dla technogonostycznego Obriomos będzie komunikowaniem się z „Systemem Rzeczywistości” i wydawaniu mu komend. Efekt ten sam, ale metoda zupełnie inna.
Każdy Zakon, włącznie z Free Conucil, czerpie z tych praktyk. Najsilniej jednak trzymają się ich Adamantine Arrows, Guardians of the Veil oraz, oczywiście, Silver Ladder. Ci pierwsi, ponieważ właśnie w czasach Atlantydy, cieszyli się oni największym poważaniem wśród reszty z Przebudzonych. Wraz z Upadkiem Złotego Miasta, jego obrońcy stracili swoje cele. Znaleźli wprawdzie nowe, ale by nie zapomnieć o dawnej chwale i glorii kultywują chwalebne tradycje.

Guardians of the Veil uważają, że ich interwencja w Ars Mysteriorum, kiedy powstawało, sprawiła, że atlantydzkie praktyki są jednymi z najbaezpieczniejszych, jeśli nie najbezpieczniejszymi. Wszystko, co pochodzi z Upadłego Świata ma w sobie pierwiastek Abyss i mimo, że popularne praktyki magiczne, są „w miarę bezpieczne”, lepiej trzymać się utartych ścieżek, niż eksperymentować. A może nowe ścieżki prowadzą wprost w objęcia Acamothów?

Silver Ladder, czyli kapłani i sędziowie Pierwszego Miasta, wciąż uważają, że „stare drogi są najlepsze”, choćby, dlatego, że były on drogą do wolności. Jako filozofowie aktywnie walczący z Kłamstwem, poznali, co to smak jarzma. Zawdzięczają oni Ars Mysterioum jedną rzecz - dzięki niej, wcześniejsze „niby-zwierzęta”, terroryzowane przez potwory zdołały wyzwolić się i pokazać, że Człowiek, znaczy więcej niż Bestie, które go otaczają. Wraz z wolnością, mógł on zanieść płomień wiedzy swym pobratymcom. Tym płomieniem było Ars Mysteriorum, według części archeomantów, pierwotne źródło pisma i kultury większości gatunku ludzkiego.

To, czego się tu dowiedzieliście, to dopiero początek. Prawda, według magów atlantyckich, wszystko zaczęło się na Cudownej Wyspie, ale bynajmniej się na tym nie kończy. Przebudzeni, uwiezieni w Upadłym Świecie, nadal potrzebowali form ekspresji swej Magii, a im dalej od czasów Atlantydy, tym pamięć o jej dziedzictwa zaczęła blaknąć. Magowie musieli radzić sobie najlepiej jak mogli i zaczęli dostosowywać praktyki okultystyczne ich otaczające do własnych potrzeb. I o tym opowiedzą kolejne części „Złotego drzewa”…

Cytuj na stronie |

Komentarze użytkowników